Inspectie van droogmiddelzakjes en positionering van de robot met machinevisie-achtergrondverlichting
Flexibele droogmiddelzakjes veroorzaken diverse inspectieproblemen op een geautomatiseerde lijn. Het systeem moet mogelijk bevestigen dat vulmateriaal aanwezig is, een lege of beschadigde zak identificeren, mogelijke lekkage van materiaal detecteren, de positie en hoek van elk zakje berekenen en coördinaten naar een robot versturen. Een vlakke machinevision-achtergrondverlichting is zeer geschikt voor deze taak, omdat deze doorzichtige folieverpakkingen omzet in silhouetten met hoog contrast. In plaats van af te gaan op gedrukte afbeeldingen of instabiele oppervlaktereflecties, kan de camera de omtrek van het zakje, de afgesloten rand en het interne gevulde gebied analyseren. De bijgevoegde toepassingsafbeeldingen tonen ook dat nuttige contouren nog zichtbaar blijven wanneer de zakjes draaien of licht overlappen.

Bij voorverlichting kan dun verpakkingsfolie schittering, rimpels, schaduwen en door bedrukking veroorzaakte veranderingen veroorzaken. Deze effecten kunnen de werkelijke rand van de zak verbergen of het interne droogmiddel ongelijkmatig doen lijken. Een pakket dat scheef, gebogen of licht gevouwen is, kan zelfs wanneer het acceptabel is, het licht anders weerkaatsen. Deze variabiliteit maakt het moeilijk om vaste grijswaardes drempels te handhaven. Het bemoeilijkt ook de robotlocalisatie, omdat de buitenrand kan samenvallen met de transportband, de bak of de omliggende pakketten.
Avlakke achtergrondverlichting plaatst een brede, uniforme lichtgevende oppervlakte achter de verpakkingen. Licht gaat rondom en gedeeltelijk door de folie heen, terwijl het gevulde gebied meer licht blokkeert en donkerder lijkt. Het beeld wordt daarom vereenvoudigd tot een lichte achtergrond, een zichtbare verzegelde rand en een donkere binnenregio. Deze transmissie-lichtopstelling onderdrukt het grootste deel van oppervlaktestructuur en bedrukking. Het geeft het visie-algoritme een stabieler uitgangspunt voor segmentatie dan alleen reflectie-lichthelderheid.
De eerste taak is controle op aanwezigheid van inhoud. Een normaal gevulde verpakking bevat een aanzienlijk donker centraal gebied, terwijl een lege of onvolledig gevulde zak een ander patroon in het binnenste gebied moet opleveren. Het algoritme kan de afmeting, positie, dichtheid en continuïteit van het gevulde gebied meten. De uiteindelijke drempelwaarde moet echter worden vastgesteld op basis van representatieve steekproeven van goede, lege en gedeeltelijk gevulde verpakkingen; de bronpresentatie bevat geen productiegrenzen of detectienauwkeurigheid.
De tweede taak is inspectie op verpakkingintegriteit. Het systeem kan de contour van de buitenste verzegeling vergelijken met een goedgekeurde referentie en zoeken naar ontbrekende randen, onregelmatige bulten, scheuren of materiaal dat buiten de verwachte zakgrens uitsteekt. Achterverlichting is bijzonder nuttig voor contourobased controles, maar kan niet garanderen dat elke microscopische doorbooring of zwakke verbinding zichtbaar zal zijn. De werkelijke vereiste defectgrootte moet worden bevestigd met behulp van fysieke monsters.

De derde taak is lokaliseren. Na segmentatie kan het algoritme de coördinaten van het pakketcentrum, de rotatiehoek, de omsluitende contour en de betrouwbaarheid berekenen. De geleverde testbeelden tonen gescheiden pakketten, meerdere oriëntaties en lichte overlapping. Deze beelden geven aan dat geldige kenmerken onder die omstandigheden nog steeds zichtbaar blijven, wat robotgeleide pick-and-place-handelingen ondersteunt. Bij dubbelzinnige of ernstige overlapping moet het systeem een afkeur- of geen-greepstatus genereren in plaats van een onveilig greppunt door te geven.
Het omgaan met overlappende objecten vereist een aparte beslissingsregel. Twee pakketten die slechts aan elkaar raken langs hun afgedichte randen, kunnen nog steeds worden gescheiden via contourconcaafheden of pieken in de afstandstransformatie. Wanneer echter één gevulde regio een andere bedekt, kan het verborgen pakket onvoldoende geometrie bieden voor betrouwbare schatting van het zwaartepunt en de hoek. De software moet daarom het aantal objecten, de overlap-score, de verhouding zichtbare contouren en de grijpveiligheid rapporteren. De robot mag alleen grijpen wanneer het geselecteerde zakje een geverifieerde vrije rand heeft én voldoende ruimte biedt ten opzichte van aangrenzende pakketten. Deze voorzichtige logica voorkomt dat een visueel aannemelijke coördinaat leidt tot een dubbele greep of een gescheurd pakket.
Een praktische werkstroom begint met achtergrondnormalisatie en pakketsegmentatie. Morfologische filtering kan geïsoleerd ruis verwijderen terwijl de afgesloten omtrek behouden blijft. Analyse op basis van verbonden componenten scheidt vervolgens kandidaat-pakketten. Voor elk geldig object meet de software de contouroppervlakte, rechthoekigheid, vulgebiedsverhouding, centrumpositie en oriëntatie. Een classificatiestap identificeert normale, lege, beschadigde, lekkende, overlappende of onzekere toestanden. Alleen pakketten die aan zowel kwaliteits- als lokaliseringsvereisten voldoen, ontvangen een robotpikopdracht.
De visie-naar-robotinterface moet coördinaten verzenden in een gekalibreerd robotkader, niet in ruwe beeldpixels. De kalibratie moet rekening houden met de camerapositie, lensvervorming, achtergrondverlichtingsvlak, robotbereik, grepergrootte en wijzigingen in onderdeelhoogte. Referentiebeelden en kalibratieregistraties moeten worden opgeslagen voor onderhoud. Indien de camera, lens, machine vision-licht , de montagehoogte of de armatuur wijzigen, dient het systeem opnieuw te worden gevalideerd voordat de productie wordt hervat.
Productievalidering en technische grenswaarden
Voordat de implementatie plaatsvindt, dient getest te worden met normale pakketten, lege pakketten, gedeeltelijk gevulde pakketten, beschadigde randen, lekkende korrels, verschillende foliepartijen, afwijkende bedrukking, kreukels, volledig draaibereik, lichte overlapping, ernstige overlapping en verontreiniging op het oppervlak van de achtergrondverlichting. Herhaal de test nadat de verlichting thermisch stabiel is geworden en onder de verwachte omgevingslichtomstandigheden. Noteer de beeldbelichting, versterking (gain), diafragma-instelling, werkafstand, gezichtsveld, uitgangsvermogen van de achtergrondverlichting, afstand tussen pakket en verlichting, robotcalibratie en alle beslisgrenzen.
Het bronmateriaal toont duidelijke contouren, maar bevat geen gegevens over nauwkeurigheid, cyclusduur, minimale defectgrootte of robotherhaalbaarheid. Deze waarden moeten worden gemeten op de beoogde productielijn. Voor een nieuw project dient u aan HIFLY representatieve goede en defecte pakketten te sturen, samen met informatie over overlapcondities, transportsnelheid, gezichtsveld, robotinterface, beschikbare ruimte en acceptatiecriteria. Een gecontroleerde toepassingstest kan vervolgens een reproduceerbare camera-, lens-, achtergrondverlichtings-, besturings- en mechanische opstelling definiëren.
Stuur uw pakketmonsters en robotnavigatievereisten naar HIFLY voor een gecontroleerde achtergrondverlichtingstest en configuratieaanbeveling.